શોધ

વરસાદમાં ઝબકોળાયેલા
શહેરની વચ્ચે ઊભો છું
હું--
કોરોકટ્....
મારા હિસ્સાનું આકાશ તો
પોતાની પાંખોમાં સમેટીને લઈ ગયું છે કોઈ
પંખી.
હથેળીમાં થીજેલું વાદળ લઈ
હું
ભટક્યા કરું છું
હવે
મારા હિસ્સાના સૂર્યને
શોધવા...

સંબંધ

સંબંધની
બટકણી ડાળ પરથી
ખરતાં રહ્યાં
મારાં સપનાઓ
એક પછી એક...
હવે
થાક લાગે છે
નવા ફળદ્રુપ પ્રદેશની શોધમાં
ભટકવાનો...

સવાર

સવાર
એટલે
તકિયાને
તકિયા તરીકે
સ્વીકારી લેવાનો સમય...

સંહાર.....

રાતનો આસવ ઘોળી
ચકચૂર,
અલ્લડ,
બેફામ..
મારી પાંપણોનાં દ્વાર તોડી
અતિક્રમે
તારી સ્મૃતિ-
સંહાર એની પ્રકૃતિ
સુંવાળા સ્વપ્નોનો સ્વાંગ રચી
મને ભરમાવે
ને પછી પોતાના વિકરાળ પંજાથી
મને ચૂંથ્યા કરે
રાત આખી-
આખરે જંગ જીતે
ને
મારા અસ્તિત્વના પરાજિત ગઢ પર
લહેરાવે
વિજય-પતાકા
સવારે હું શ્વેત ચાદરમાંથી
સમેટું
મારી સ્વસ્થતાના
કણસતાં ટુકડાઓ...